GRC Board montajı, yalnızca levhayı metal profile vidalamaktan ibaret değildir. Başarılı bir mekanik klinker cephe; mevcut yüzeyin kontrolü, ankraj tasarımı, yalıtım ve nem katmanları, profil aksları, levha birleşimleri, klinker yapıştırması ve derzin tek bir sistem olarak ele alınmasını gerektirir.
Aşağıdaki sıra genel bir uygulama yaklaşımıdır. Braket kesiti, dübel tipi, profil aralığı, vida düzeni ve dilatasyon noktaları projenin statik ve mimari koşullarına göre uzmanlarca belirlenmelidir.
1. Keşif ve proje verilerinin toplanması
İlk adım cepheyi ölçmek ve taşıyıcı yüzeyi tanımaktır. Betonarme, tuğla, bims veya gazbeton yüzey aynı ankraj çözümünü kullanmaz. Cephe yüksekliği, bina konumu, açıklıklar, köşeler ve mevcut duvar sapmaları kayıt altına alınır.
- Net cephe alanı ve kapı-pencere boşlukları ölçülür.
- Duvarın düşeyliği ve düzlemi kontrol edilir.
- Rüzgâr yükü ve ankraj kapasitesi değerlendirilir.
- Denizlik, parapet, damlalık ve su tahliye detayları çizilir.
2. Braket ve alt konstrüksiyon
Projeye uygun L braketler ana yapıya sabitlenir ve düşey taşıyıcı profiller bu braketlere bağlanır. Braket boyu; yalıtım kalınlığı, gerekli hava boşluğu ve cephe düzeltme payı birlikte düşünülerek seçilir.
Sabit ve kayıcı bağlantıların doğru kullanılması, ısıl hareketlerin cephede gerilim oluşturmasını azaltır. Profil akslarındaki küçük bir sapma, klinker sıralarında büyüyerek görünür hale geleceği için düzlem kontrolü montaj boyunca tekrarlanır.
3. Yalıtım ve nem yönetimi
Projede ısı yalıtımı varsa taş yünü levhalar uygun dübel düzeniyle yüzeye sabitlenir. Nem örtüsü ek yerlerinde bindirilir ve bantlarla süreklilik sağlanır. Braket geçişleri, pencere çevreleri ve yatay bitişlerde suyun sistem arkasına kontrolsüz girmemesi hedeflenir.
Denizlik, parapet ve damlalık detayları kaplama bittikten sonra düşünülürse derz ve köşelerde kalıcı sorunlar oluşabilir. Bu noktalar uygulamadan önce çözülmelidir.
4. GRC Board levhaların sabitlenmesi
605 × 1250 mm tuğla kanallı GRC Board levhaları, birleşimler taşıyıcı profil üzerinde kalacak biçimde yerleştirilir. Levhalar arasında üretici esaslarına uygun boşluk bırakılır; vida başları levhayı ezmeyecek şekilde sıkılır. Kenar mesafesi ve vida aralıkları korunur.
- Alt başlangıç kotu terazisine alınır.
- İlk levha profil akslarına uygun yerleştirilir.
- Birleşim boşlukları ve düşey hat kontrol edilir.
- Kesilen kenarlar temizlenir; taşıyıcısız birleşim bırakılmaz.
- Dilatasyon noktaları mimari detayla uyumlu sürdürülür.
5. Klinker tuğla uygulaması
Levha yüzeyi toz ve gevşek parçalardan arındırılır. Sistemle uyumlu C2TE sınıfı flex yapıştırıcı hazırlanır. Yapıştırıcı çalışma süresi içinde kullanılır; gerektiğinde hem yüzeye hem tuğlanın arka yüzüne taraklanır. Tuğlalar board kanalları referans alınarak yerleştirilir.
Doğal renk geçişli ürünlerde farklı kutulardan harmanlama yapmak, cephede istenmeyen renk bloklarını azaltır. Yatay ve düşey derzler düzenli aralıklarla kontrol edilir.
6. Derz, temizlik ve son kontrol
Yapıştırıcı yeterli prizini aldıktan sonra derz boşlukları kesintisiz doldurulur. Derzin kıvamı, derinliği ve yüzey biçimi cephe görünümünü olduğu kadar su yönetimini de etkiler. Tuğla yüzeyine bulaşan malzeme priz almadan uygun yöntemle temizlenir.
Son kontrolde gevşek eleman, boş derz, çatlak, kirlenme, su tahliye detayları, köşe ve açıklık dönüşleri incelenir. Proje tesliminden önce cephe genelinde yatay-düşey hatlar tekrar gözden geçirilir.
Sahada en sık yapılan hatalar
- Taşıyıcı yüzeyi ve ankraj kapasitesini kontrol etmeden montaja başlamak.
- Profil akslarını board ölçüsüne göre planlamamak.
- Levha birleşimini profil dışında bırakmak veya vida başını aşırı sıkmak.
- Uygunsuz yapıştırıcı kullanmak ve açık bekleme süresini aşmak.
- Dilatasyon, denizlik ve su tahliye detaylarını ihmal etmek.
- Numune alan yapmadan bütün cepheye geçmek.